Untitled Document
ROŻDIESTWIENSKI W s i e w o ł o d A l e k s a n d r o w i c z, ur. 29 III (10 IV) 1895 Carskie Sioło, zm. 31 VIII 1977 Leningrad, poeta. Pierwszy zb. liryki Gimnaziczeskije gody (Lata gimnazjalne) wydał w 1914. W latach I wojny światowej zaprzyjaźnił się z N. Gumilowem i O. Mandelsztamem. Wpływ poezji akmeistycz-nej uwidocznił się w zb. R. Leto (1921, Lato) i Zołotoje wierietieno (1921, Złote wrzeciono). Echa rewolucji i wojny domowej pojawiły się w zb. Bolszaja Miedwiedi-ca (1926, Wielka Niedźwiedzica). Od połowy lat 20. w twórczości R. pojawiły się tematy rewolucyjnych przekształceń kraju, jak np. w zb. Granitnyj sad (1929, Ogród granitowy). W czasie II wojny światowej R. był korespondentem frontowym. Wojnie poświęcił zb. poetyckie: Gołos Rodiny (1943, Głos Ojczyzny), Ładoga (1945, Ładoga), Rodnyje dorogi (1947, Drogi sercu bliskie), a także wiele pieśni. W powojennej liryce R. nawiązuje do tradycji klasycznej poezji roś., co uwidoczniło się m.in. w zb. Stichotworienija (1956, Wiersze), Russkije zoń (1962, Rosyjskie zorze) i Zolotaja osień (1969, Złota jesień). Pozostawił dwie księgi wspomnień o pisarzach Stranicy żyzni (1962, Karty życia) i Szkatułka pamiati (1972, Szkatułka pamięci). Ważne miejsce w twórczości R. zajmują przekłady klasyków poezji światowej. W.O.
|
 |
